HISTORIA

W 1963 roku Ewa i Roman Garliccy z Warszawy wywołali publiczną debatę o pozbawionych edukacji, zatrudnienia i miejsca w społeczeństwie dzieciach, młodzieży i osobach dorosłych z upośledzeniem umysłowym. Znany pisarz Marian Brandys opisał w poczytnym tygodniku "Świat" ich sytuację opierając się na relacjach rodziców. W wielu miastach Polski odezwali się w tej sprawie inni rodzice i tak powstał pierwszy w krajach obozu komunistycznego, ogólnopolski ruch rodziców reprezentujący interesy grupy obywateli, którzy nie z własnej winy byli pozbawieni wszelkich szans i egzystowali na marginesie życia społecznego. Ówczesne władze nie wyraziły jednak zgody na rejestrację samodzielnej organizacji, uznając problem za patologię zbyt wstydliwą dla ustroju. Aby móc pomagać swoim dzieciom rodzice utworzyli w ramach Towarzystwa Przyjaciół Dzieci specjalistyczną strukturę pod nazwą Komitet i Koła Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski.  
W 1970 roku Komitet, jako ogólnopolska reprezentacja, uzyskał członkostwo w międzynarodowej Lidze Stowarzyszeń na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym - ILSMH (obecnie Inclusion International).
W 1991 roku Komitet i Koła oddzieliły się od TPD rejestrując w sądzie pozarządową, samopomocową, niedochodową organizację o nazwie:
 

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym

A jak się zaczęło w Werbkowicach,

W 1995 roku z inicjatywy osób zaangażowanych na rzecz osób z upośledzeniem umysłowym, powołano do życia Warsztat Terapii Zajęciowej w Werbkowicach, którego organem założycielskim był organ samorządu gminnego. Widząc bezradność samorządu gminnego, który w roku 1996, po niespełna rocznym prowadzeniu placówki, podjął decyzję o rezygnacji z jej prowadzenia, zmusza rodziców, opiekunów do przejęcia istniejącego warsztatu. I tak w roku 1996 dochodzi do powołania Koła w Werbkowicach przy PSOUU i przejęcia we wrześniu warsztatu terapii zajęciowej.